Studenten wandelen met ouderen: ‘Zo’n rolstoel rijdt niet vanzelf’

TWD-02

5 Nov 2018

Studenten maken samen met bewoners van woonzorgcentrum De Dilgt in Haren cakebeslag. (FOTO KEES VAN DE VEEN).

Het is de participatiesamenleving in het klein: studenten die samen met ouderen wandelen en cakejes bakken. ‘Kijk eens naar die blije gezichten!’ ‘Een gesprek is misschien niet altijd meer mogelijk, maar uiteindelijk gaat het erom dat je er voor ze bent, dat je ze aandacht schenkt”, zegt Sem Oosterhoff (22). 

Fluitend duwt hij een van de bewoners met dementie in zijn rolstoel door de tuin van woonzorgcentrum De Dilgt in Haren. Oosterhoff is hier in het kader van Groningen Actief: een actie die door de Rode Kruis Studentendesk Groningen en Contractus, waarin zeven Groningse studentenverenigingen zijn vertegenwoordigd, jaarlijks wordt georganiseerd.

Groningen Actief

De besturen van deze studenten-verenigingen bezoeken tijdens Groningen Actief zes verschillende verzorgingstehuizen in Groningen. „Een band creëren tussen studenten en ouderen en iets terug doen voor de mooie stad waarin we leven”, legt Sanne Boekema de insteek van de Rode Kruis Studentendesk uit. Oosterhoff is met zijn bestuur van de christelijke Navigators Studentenvereniging Groningen dus op bezoek op de dementie-afdeling van De Dilgt. De tuin waarin ze lopen, blijkt een plek vol herkenningspunten voor bewoners. Er staat een bushalte, er zijn dieren en de tuin staat vol sterk geurende bloemen en planten. Een bewoner moet zich buiten op z’n gemak voelen. Voor de studenten is het nog wel een beetje wennen. „Zo’n rolstoel rijdt niet vanzelf”, zegt een van hen lachend.

Huiskamergevoel

Na de wandeling volgt cakejes bakken. Bewoners en studenten maken samen het beslag in de ruim opgezette keuken. Het knusse huiskamergevoel wordt versterkt door oud-Hollandse muziek die zachtjes op de achtergrond klinkt. Ondertussen vertelt Sjoerdtje Postma (21), die samen met haar bestuur van Bernlef ook op bezoek is in De Dilgt, dat ze best onder de indruk is van de bewoners. „Het lijkt me zo erg om niet meer te kunnen praten of om niet meer door te hebben wat je doet. Zo’n middag als deze zet je met beide benen op de grond. Het leven is leuk, maar kan ook een heel andere wending nemen.”

Blije gezichten

Toch zijn de studenten vooral positief over de actie. „Ik zou dit niet zo snel uit mezelf doen, maar het is mooi om te zien hoe leuk de bewoners dit vinden. Het is zo makkelijk voor ons om dit voor een ander te doen, en kijk nou wat voor blije gezichten het oplevert”, zegt Daniël Peereboom (23) van de Navigators. Daar lijkt hij gelijk in te hebben. Terwijl een van de bewoonsters een cakeje opeet, zegt ze: „Ik vind het zo gezellig!” Ze zou de jeugd het liefst morgen weer terugzien.

Missie geslaagd? Sanne Boekema van de Rode Kruis Studentendesk vindt van wel. „Het lijkt iedereen goed te bevallen. Er is veel contact en er wordt wat afgelachen. Met grapjes en respect kun je een heel eind komen.”